Speed man!!
Speed man!
Dit is ongeveer het meest gebruikte woord bij de kinderen van onze school! Het betekent iets als ‘jij bedondert mij' iets in die richting. Het woord wordt te pas en te onpas gebruikt en meestal als ze ergens niet mee eens zijn, als ze boos zijn, als ze eruit moeten, als er geen ontbijt of lunch is etc. Aangezien al deze dingen vaker voorkomen in de week dan kan je, je voorstellen dat dit woord vaak gebruikt wordt ïŠ
Afgelopen week was het een heftige week! De kinderen van de oudste klas hebben erg veel moeite om de autoriteit van een nieuwe leerkracht te aanvaarden. Dit levert erg veel strijd op en er zijn al regelmatig een aantal crisis situaties geweest. Dit houdt in dat 1 of 2 kinderen uit de klas niet willen luisteren, eruit gestuurd worden, helemaal ontvlammen en het gebouw bestoken met stenen, scheldpartijen etc. Al 2 keer deze week is de politie geweest om één van de jongeren te verwijderen of tot bedaren te brengen. Het is heftig om te zien dat deze jongeren zoveel boosheid in zich hebben en dat ze deze boosheid niet onder controle kunnen krijgen als er iets gebeurd wat ze niet fijn vinden.
We zien heel duidelijk dat de school voor deze jongeren de enige vaste plek/basis is. Verder hebben ze geen basis om op terug te vallen. Meestal slapen ze in groepjes met andere jongens en de plek waar ze slapen is iedere nacht weer anders. Dit maakt dat de kinderen ook blijven komen naar de school, ondanks wat er soms is gebeurd. De school is voor deze jongeren een veilige basis waar ze veilig kunnen spelen en waar de omgeving beschermd is. Het is triest om te bedenken dat ze na schooltijd geen veilige plek meer hebben en te maken hebben met drugs, stelen, misbruikt etc. Het is heel typisch want de oudere jongens van 12 t/m 17 vinden het nog heerlijk om te kleuren, om plaatjes te knippen uit tijdschriften en om een potje ‘kerm' te spelen (soort poule). Dit zijn dingen wat ze nooit hebben kunnen doen en waar in deze school de ruimte voor is.
Deze jongeren hebben altijd hun eigen leven bepaald. Dit zien we ook terug in de klas. Ze willen het liefst hun eigen regels bepalen en gewoon spelen. Concentratie om te lezen en te leren hebben ze erg weinig en dat maakt soms het lesgeven erg lastig. Elke keer moeten we de jongens herinneren dat ze op school zijn om te leren en dat ze, als ze in de klas zijn, ervoor kiezen om te leren.
Afgelopen week zijn we door 2 wijken van de Township gereden en hebben we 2 huisje bezocht van mensen die het project kent. Het is ongelooflijk dat in zulke kleine huisje soms 7 á 10 mensen wonen en dat de moeder en meestal alleen de oma verantwoordelijk is voor de huishouding. We hebben wel echt een beeld gekregen van de wijk waar sommige van onze kinderen ‘wonen' of rondzwerven. Wij vonden het een heel raar idee om in een auto door deze wijken heen te rijden en we voelden ons soms wel erg ongemakkelijk. Volgende week zullen we nog een keer naar de Township gaan om daar voedsel uit te delen en dan komen we ook terecht in de krotten.
We zijn hier nu drie weken en we krijgen al aardig een vast ritme! Dit houdt in dat we door de weeks rond 9 a 10 uur naar bed gaan en dat we 's ochtends om 6 á 7 uur weer klaarwakker naast ons bed staan. Verder genieten we van onze weekenden, slapen dan uit tot half 9 en zijn we heerlijk aan het ontspannen! Om de dag zijn we aan het hardlopen en dat maakt dat we alle indrukken en heftig situaties van ons af kunnen lopen.
Jullie kunnen er weer even tegen aan met ons verhaal en we hopen binnenkort weer meer van onze avonturen te vertellen!
Geniet van jullie weekend en tot horens!
Liefs, Suzanne en Haske
Reacties
Reacties
Wauw! men wat een heftige verhalen allemaal!
Gaaf om dit mee te kunnen maken!
Hebben jullie al een leuke gemeente gevonden op zondag??
Jullie ook fijn weekend!
Groetjees uit Hattem ;)
Conrelie
Beste Suzanne en Haske
Fijn weer wat van jullie te horen .Ik denk dat als je dit verhaal leest ,het wel moeilijk is om daar zo 1-2 -3 een reactie op te geven als kinderen zo zijn Wij kregen dan vroeger een grote draai om je oren en je wist tot hoever je kon gaan .Maar ja het zijn natuurlijk ontspoorde kinderen en nog meer; dus je moet ze op een andere manier weer benaderen . Maar er moet wel gezag van jullie uitgaan naar hun .En vreemde ogen dwingen ook wel . Maar ik denk toch wel dat je dan een beetje van slag raakt als dit je overkomt.
Maar laten we hopen dat je er mee om kunnen gaan en ook daar leer je weer van .Maar ik vind dat jullie je aardig zo vermaken en ook genieten van al mooie om je heen . Zo kun je zien ;dat het als blanke niet makkelijk is om te zeggen ik ga de zending in . Want dat doen jullie eigenlijk, het is een project maar ook gelijk wat kennis over dragen en noem het maar op. Maar we hopen dat De HEER jullie de kracht geeft en jullie bewaard voor gekke dingen ,maar geniet vooral van het mooie wat er om heen hangt. Veel sterke in alles jullie 2
Gr Ad en Riet Berrevoets
Hoi meiden,
wat leuk dat jullie ons zo op de hoogte houden van jullie leven in Zuid-Afrika. Doe Louis en Erna de groeten!
Hey haske en suzanne!!
het is best heftig wat jullie allemaal meemaken
ik hoop dat jullie daar nog een leuke tijd beleven!!
XxXx-Janine
Heey meiden!
Best heftig ja, maar goed dat jullie zelf een soort ritme/draai hebben weten te vinden. Lukt het de nieuwe opdracht vorm te geven? Wat zijn jullie dagelijkse bezigheden op het project?
God Bless!
Liefs Sifra
Wow moet hier regelmatiger komen Hassel, allemaal verhalen! Goed om te horen hoe het er voor staat. Heftig met die kids ja, klinkt mij echt als een uitdaging!
Wat betreft hier.. gaat alles nog z'n gangetje. Van t weekend lekker een weekend weg geweest met de tonnies etc. erg gezellig! As vrijdag met de meiden op pad, we zullen aan je denken!! Zeg als je nou nog een apart hokje met gebedspunten maakt, kunnen we specifiek voor jullie en de kids bidden!
Xx Marijke
Heftig man. Wel fijn dat jullie het een beetje van je af kunnen lopen. Weet je wat ook goed helpt Has, paardrijden (sorry, ik ben even heel erg evil). Pas goed op jezelf en op elkaar!
xxx Sanne
Hallo Meiden!
Heel toevallig kwam ik op jullie site terecht en zag dat jullie de twee meiden zijn waar Erna het over had.
Ik ga namelijk samen met een klasgenoot vanaf 1 maart bij Joshua project stagelopen. En Erna mailde laatst dat er twee SPH studenten aan waren gekomen.
Ik heb jullie verhalen gelezen en het klinkt echt heftig! Maar daardoor krijg ik er juist ook nog meer zin in!
haha ook las ik dat er nederlandse producten te koop zijn, dus kaas hoef ik niet mee te nemen?? En hoelang blijven jullie daar??
mijn site is: http://moniqueje.aroundtheglobe.nl
Succes daar en ik zie jullie over 1,5 week!!
Groetjes Monique
Hey hallo daar,
ondanks sjiek appartement en mooie omgeving toch wel behoorlijk zwaar lijkt het met die kinders. Veel sterkte ermee, tja en hardlopen helpt meestal wel om evt frustraties eruit te lopen...
Heey Haske!! -en Suzanne!-
Echt tof om al die verhalen te lezen!!
Vast schrikken dat de drama-productie niet door kon gaan!! Ma dit is ook een vet tof project man!!
Jullie hebben een mooi stekkie daar!! Heb ff de foto's gecheckt!;):) Heeeel veel plezier en God's zegen!! Take care!!:) Liefs, Ester
Hallo Suzanne en Haske,
Jullie zullen wel denken, wie is dat eigenlijk, maar ik ben de vriendin van Louis en Erna, ik was met ERna mee om jullie op te halen van het vliegveld.
Ik wilde weer even op de site van het Joshuaproject kijken en zag jullie site, wat leuk om julllie verhalen te lezen en wat herkenbaar allemaal fijn dat jullie genieten en gelukkig dat het er een oplossing is gevonden voor jullie dramaproductie. Leuk om jullie fotos te zien van het appartement, hebben julllie al gebraaid?Fijn dat jullie nu fietsen hebben.
Nou, doe Erna en Louis de groeten en veel succes en plezier met alles. Jolanda
He Suus en Has,
Verbazingwekkend ritme hebben jullie zeg, strakke tijden hoor ;-) En om de dag hardlopen, toe maar!
Ik kan me inderdaad voorstellen dat dit een hele goede manier is om je hoofd even leeg te maken.
'k Hoop dat jullie het hoofd ook een beetje boven water kunnen houden. Met God aan je zijde is er gelukkig heel veel mogelijk :-)
Ciao!
Hanneke
Fijn dat er na de teleurstelling een alternatief gerealiseerd kan worden. Het lijkt ons best wel een pittige stage en wensen jullie veel sterkte en plezier.
Groeten, Gea en Jurrie.
Hey hoi!
Gaaf hoor om jullie verhaal te lezen! Goed bezig hoor! Wat een bijzonder land he! In meerdere opzichten: prachtige natuur en ook de cultuur erg boeiend! Ik vond het erg indrukwekkend om de gevolgen van de apartheid te zien (die nog steeds leeft)!
Wat bijzonder werk doen jullie, echt een uitdaging lijkt me, maar wel pittig zeg!
Ik wens jullie veel zegen en Gods liefde!
En ga zeker een keer golfsurfen , want dat is erg leuk! :-)
Liefs Andrea
Hoihoi,
Oef, dat is een lang verhaal om in een keer te lezen... Leuk iig om eea te lezen en me in te denken in wat voor omgeving jullie zijn (wow, die coast is tof!) en wat jullie doen (jammer dat het drama een drama werd, maar dat het toch niet zo dramatisch afloopt als het er in eerste instantie uitzag)!
The best in alles, bij alles en voor iedereen!
Gerdien
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}